Publiczne i kapitałowe systemy emerytalne w Europie

Koncepcja emerytur istnieje od wieków. Każdy kraj ceni swoich emerytów i wie, jak najlepiej o nich zadbać. W rezultacie na całym świecie rozwinęło się kilka głównych systemów emerytalnych:

Zryczałtowany - podatki od osób, które obecnie pracują, opłacają emerytury dla obecnego pokolenia emerytów.

Składkowy - ludzie są odpowiedzialni za swoje przyszłe emerytury, wpłacając składki do niepaństwowego funduszu emerytalnego po rozpoczęciu pracy.

Systemy emerytalne w Europie

Systemy emerytalne i wiek emerytalny w Europie różnią się w zależności od kraju.

Kraje UE mają własne zasady dotyczące przechodzenia na emeryturę, a wiek emerytalny i wysokość emerytury są określane na podstawie różnych zasad i są różnie finansowane.

Wiele zależy od warunków panujących w danym kraju i oczywiście od średniej długości życia ludności. Rząd był w stanie stopniowo podnosić wiek emerytalny ze względu na fakt, że ludzie żyją dłużej.

Finlandia

Emerytury repartycyjne odgrywają dużą rolę w fińskim systemie emerytalnym. Emerytura repartycyjna jest podzielona na część podstawową i część ubezpieczeniową.

Część podstawowa gwarantuje minimalną kwotę emerytury publicznej.

Część ubezpieczeniowa jest zdecentralizowana i składa się ze składek na wybrane programy firm ubezpieczeniowych lub funduszy emerytalnych. Programy te obejmują programy sektorowe, programy zakładowe i programy organizacji społecznych.

Francja

Podobnie jak w wielu innych krajach europejskich, publiczny system emerytalny we Francji jest podzielony na dwa poziomy: podstawowy i składkowy. Średnie wynagrodzenie we Francji jest brane pod uwagę przy obliczaniu emerytury podstawowej. Skumulowana emerytura zależy od wysokości premii, które firmy wypłacają przyszłym emerytom po zakończeniu zatrudnienia.

Wszyscy pracujący Francuzi wpłacają 16% swojego wynagrodzenia na fundusz emerytalny. W przypadku zwykłych pracowników połowę płaci pracodawca, ale przedstawiciele zawodów kreatywnych i przedsiębiorcy płacą pełną kwotę samodzielnie.

Biorąc pod uwagę inflację, podstawowa emerytura jest zwykle obliczana jako 50% średniego wynagrodzenia z 25 najbardziej udanych ekonomicznie lat. Biorąc pod uwagę oszczędności w prywatnym funduszu emerytalnym, Francuzi mogą otrzymać do 80% swojego wynagrodzenia.

Wiek emerytalny we Francji wynosi 62,5 roku zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet, a średnia długość życia wynosi 82 lata. Rząd przygotował jednak nowe przepisy podnoszące wiek emerytalny do 67 lat. Zostaną one w pełni wdrożone do 2023 roku.

We Francji istnieją pewne dodatkowe wskaźniki, które należy wziąć pod uwagę, aby otrzymać wysoką emeryturę. Na przykład historia pracy wynosząca co najmniej 40 lat, co oznacza, że trzeba pracować w czynnej służbie przez prawie całe życie. Jednak nie każdy jest w stanie to zrobić, więc istnieją zarówno czynniki zwiększające, jak i zmniejszające. Na przykład, jeśli osiągnąłeś wiek 62 lat i nadal nie masz wystarczającej liczby lat służby, nadal możesz otrzymać emeryturę, ale z 5% współczynnikiem karnym za każdy rok służby. Maksymalny współczynnik wynosi 25%.

Niemcy

Według Organizacji Narodów Zjednoczonych niemieccy emeryci mają trzeci najwyższy standard życia po Szwecji i Norwegii.

System emerytalny opiera się na zasadzie solidarności międzypokoleniowej, zgodnie z którą pracownicy wpłacają składki do krajowego funduszu na utrzymanie emerytów i otrzymują z niego emeryturę. Im więcej wpłacasz teraz, tym większe masz prawo do otrzymania emerytury później.

Średnio obywatele Niemiec wpłacają około 20% swojego miesięcznego wynagrodzenia na fundusz emerytalny, z czego połowa jest opłacana przez pracodawcę. Państwo płaci za okres służby wojskowej mężczyzny lub urlopu macierzyńskiego kobiety. Sama formuła emerytalna opiera się na współczynnikach zgromadzonych podczas aktywnej służby. Współczynnik ten zależy od wieku emerytalnego (67 lat w Niemczech), lat pracy, wynagrodzenia i rodzaju emerytury.

Rząd gwarantuje wypłaty z budżetu dla osób zarabiających nie więcej niż €3,900. Niemcy zarabiający więcej zawierają dobrowolne umowy z prywatnymi funduszami. Dobrowolnie wpłacają określoną kwotę na swoją emeryturę.

Niemcy mają surowe przepisy przeciwko osobom zalegającym z podatkami. Jeśli dana osoba nigdzie nie pracuje lub pracuje formalnie krócej niż pięć lat, państwo nie wypłaca jej emerytury. Problem ten w dużym stopniu dotyczy imigrantów.

Wnioski

System emerytalny w większości krajów na świecie składa się z dwóch części: emerytur państwowych i emerytur składkowych. Udowodniono, że większość przyszłych emerytur będzie ostatecznie składać się z prywatnych wypłat emerytur, podczas gdy publiczne wypłaty emerytur są zazwyczaj minimalną gwarancją państwa, tj. zasiłkiem awaryjnym.

Akumulacyjny system emerytalny, w szczególności dobrowolne indywidualne składki, będzie ostatecznie podstawą tworzenia emerytur wszędzie!

Komentarze

Dodaj komentarz